ஆவாரை பூத்திருக்க சாவரை கண்டதுண்டா வாருங்கள் விளக்கம் காண்போம்

 

“ஆவாரை பூத்திருக்க சாவரை கண்டதுண்டா” என்று கிராமங்களில் வயதான பெரியவர்கள் ஒருவர் மற்றொருவரை கேள்வி கேட்பார்கள். அதில் இருக்கும் ஆழமான பொருள் என்ன? இயற்கை அது நமக்கு தரும் அழகை,ஆரோக்கியத்தை நம் கவனக்குறைவால் இழந்து விடுகிறோமா என்று கேட்டுப் பார்க்கும் ஓர் உயிர் துயர்ந்த பழமொழி அது. ஆவாரம் செடி மழைக்காலத்தில் முழு பூ பூத்திருந்தால் அந்த மஞ்சள் நிறம் பளபளப்பாக இலைகளின் நடுவே ஒளிரும். காற்று அடிக்கும் போதெல்லாம் பூக்கள் கீழே விழ, மண் முழுவதும் மஞ்சள் நிற பூக்கள் பளபளப்புடன் தென்படும். இவ்வளவு அழகான காட்சியைப் பார்த்தும் ரசிக்காதவர்களைச் சுட்டிக் காட்டும் ஒரு கேள்வி “ ஆவாரம் மலர்ந்திருக்க சாவரை நீ கண்டதுண்டா?” என்று. இயற்கையின் அற்புதத்தைப் பார்க்கக் கூட காலம் இல்லாத வாழ்க்கை வாழ்பவர்கள் எத்தனை! அதனால் இந்தப் பழமொழி ஒரு விளக்காத உதிர்ந்த உண்மையை நமக்குள் குத்துகிறது. இயற்கையைப் பார்க்காமல் வாழ்வது ஒரு வாழ்வல்ல.

ஆனால் இன்று நாம் வாழும் வாழ்க்கை இயற்கையை ரசிக்காதவையே அல்ல, இயற்கையை அழிப்பதிலேயே மகிழும் நிலைக்கு மனித மனம் மாறிவிட்டது. இதற்கான மிகப்பெரிய உதாரணம் நாம் தினமும் குடிக்கும் டீ. தேனீர் ஒன்று நம்மால் குடிக்கும் போது அதன் பின்னால் இருக்கும் மலைகள், மரங்கள், காடு, நீர்மூலம், மேகங்கள், மழை, பனி மூடல் இவை அனைத்தும் என்ன விளைவுகளை சந்திக்கின்றன என்பதை ஒரு வார்த்தைக்கு கூட நாம் சிந்திப்பதில்லை. மனிதன், ஒரு வெறும் பழக்கத்திற்காக, இயற்கையின் நரம்பையே வெட்டி விட்டார்கள். மலைகளில் இருந்த வயதான மரங்களைத் தகர்த்தெறிந்து, ஏக்கர் கணக்கில் தேயிலை தோட்டங்கள் உருவாக்கப்பட்டன. அவை விரியும் போது மழையை இழுக்கும் மேல் மேகங்கள் அனைத்தும் அழிந்தன. காற்றின் ஈரப்பதம் குறைந்தது. சிரபூஞ்சி போன்ற உலகின் மிக அதிக மழை பெய்யும் இடங்களிலும் இப்போது மழை குறைந்து வருகிறது. பவானி, அவிநாசி, மூன்று திசைகளிலும் மழை சீர்குலைந்துள்ளது. ஒரு டீ நமக்குக் கிடைக்க, நூறு மரங்கள் போகின்றன. இயற்கையைக் காப்பாற்றும் மரத்தின் ஜீவாதாரம் கஃபீன் போதை வழங்கும் இலைகளால் மாற்றப்பட்டுவிட்டது.

இயற்கையை அழிக்கும் இவ்வளவு பெரிய நடவடிக்கை மனித வாழ்க்கையில் எந்த நன்மையையும் தராத போது, நம் உடலுக்காவது ஆரோக்கியம் தருகிறதா? நிச்சயம் இல்லை. டீ ஒரு குறுகிய நேர தள்ளுபடி மட்டுமே. “டீ குடித்தேன்… சோர்வு போயிட்டது போல இருக்கு…” என்று மனிதனை ஏமாற்றும் ஒரு போலியான உணர்வு. உடல் பழகி கொண்டவுடன் அதே உணர்வை பெற மீண்டும் கஃபீன் வேண்டும். மீண்டும் டீ வேண்டும். இது மது போதை போல இருக்கிறது. ஒரு பொழுதுபோக்கு அல்ல, ஒரு அடிமைத்தனம். உடம்பு கேட்கும் வரை, காலை… மதியம்… மாலை… இரவு… எப்போது வேண்டுமானாலும் டீ குடிப்போம். இது இல்லாமல் என்னால் இருக்க முடியல” என்று கூறுவோம். அடிமை என்னும் சொல்லையும் கூட நாமே மறைத்து விடுவோம். ஆனால் உண்மையில் அது ஒரு அடிமைத்தனமே.

டீ உடலுக்குள் சென்றதும் பித்தத்தை அதிகரிக்கும். பித்தம் அதிகரித்தால் வயிறு எரிகிறது, தோல் காய்கிறது, மனம் சீக்கிரம் கோபம் அடைகிறது, கண்கள் சூடு பிடிக்கிறது. உடலின் சோகை, ஏறத்தாழ அரை பாதி டீ பழக்கத்தால் மட்டுமே வருகிறது. இரவில் தூக்கம் குறைகிறது, இதயத் துடிப்பு சிலருக்கு அதிகரிக்கிறது, சிலருக்கு கைகள் நடுக்கம் வருகிறது. டீயை குடிக்காமல் விட்டால் தலைவலி, சோர்வு, தனிமை உணர்வு, மனத்தில் ஒரு வெற்றிட உணர்வு இவை அனைத்தும் கஃபீன் அறிகுறிகள். அதனால் மக்கள் “எனக்கு டீ இல்லாம பேச்சே வராது” என்பார்கள். நம் உடலை நாமே அடிமை நிலைக்கு தள்ளுகிறோம், அதுவும் தெரிந்து கொண்டே.

ஆனால் நம் முன்னோர்கள் இப்படிக் குடித்தார்களா? இயற்கையை வெட்டி குடித்தார்களா? இல்லையே. அவர்கள் குடித்தது இயற்கை அளித்த மூலிகைகளை மட்டும். உடலை நச்சில்லாமல் வைத்திருக்க, வெப்பத்தை குறைக்க, இரத்தத்தை சுத்தப்படுத்த, பித்தத்தை சமப்படுத்த அவர்கள் ஆவாரம் பூ போன்ற மூலிகைகளை ரசாயனம் இல்லாமல், கை வேலைப்பாடாகவே பயன்படுத்தினார்கள். ஆவாரம் பூவின் மஞ்சள் நிறத்தில் இயற்கையின் குளிர்ச்சியும், அதன் பச்சை இலைகளின் நறுமணத்தில் உடலின் அமைதியும் நிறைந்திருந்தன. ஆவாரம் பூ டீ குடிப்பது இன்று “மூலிகை டீ” என்று அழைக்கப்படும் புதிய மாடலல்ல; இது ஆயிரம் ஆண்டுகளாக இருந்த தமிழனின் மாந்திரீக மூலிகை மரபு.

ஆவாரம் பூ குடிக்கும் போது உடல் உடனே ஏற்றுக் கொள்கிறது. உடல் சூடு குறைகிறது. பித்தம் அடங்குகிறது. முகம் ஒளிவிடுகிறது. கல்லீரல் சுத்தமாகிறது. வயிறு குளிர்ந்து செயல்படுகிறது. சிறுநீர் சிக்கல் தணைகிறது. முகப்பரு குறைகிறது. பெண்களுக்கு மாதவிடாய் முறையில் சீராக்கம் கிடைக்கிறது. ஆண்களுக்கு உடல் சூடு காரணமாக ஏற்படும் பல பிரச்சினைகள் குணமாகின்றன. நச்சு சேர்க்கை உடலில் நீங்கிவிடுகிறது. எத்தனை பேர் கூறுகிறார்கள்: “ஆவாரம் பூ டீ குடிச்சா உடம்பே வேற மாதிரி லைட்டா இருக்கு போல இருக்கு.” அதுதான் இயற்கையின் சக்தி. எரிய வைக்கும் டீயல்லாது, குளிர் தரும் இயற்கை பானம்.

ஆவாரம் பூவிற்கு அடிமைத்தனம் கிடையாது. நாளைக்கு குடிக்க வேண்டுமா வேண்டாமா என்பதை உடல் தான் முடிவு செய்து விடும்; ஆனால் டீ போல கட்டாயப்படுத்தாது. டீ குடிக்காத நாளில் சிலருக்கு தலைவலி வருகிறது. ஆனால் ஆவாரம் டீ குடிக்காத நாளில் ஒருவருக்கும் எந்தப் பிரச்சினையும் வராது. இதுவே ஒரு மூலிகையின் மேன்மை. டீ உடலுக்குள் சென்று நச்சை சேர்க்கும்; ஆனால் ஆவாரம் பூ உடலுக்குள் சென்று நச்சை அகற்றும்.

இன்னமும் ஒரு உண்மை: ஆவாரம் பூ டீ குடிக்கும் வாழ்க்கை முறை நம் நிலத்தையும், நம் நீரையும், நம் மழையையும் காக்கிறது. மரங்களை வெட்டி தேயிலை வளர்ப்பதைத் தடுக்க சிறிய ஒரு படியாக இருந்தாலும் இது பயனுள்ளதாக இருக்கும். நீங்கள் ஒரே நாளில் ஒரு டீ கப் ஆவாரம் டீயால் மாற்றினால்கூட, உங்கள் உடலும், சூழலும் ஒரு நன்மையை உணரும். மரங்கள் அழியாது. மழை நிலைப்புத்தன்மை யாக வரும். இயற்கை மீளும். மனிதன் குணமடையும்.

முடிவில் சொல்ல வேண்டியது:

தேயிலை டீ என்பது ஒரு அழிவு; ஆனால் ஆவாரம் பூ டீ என்பது ஒரு வாழ்வு.

டீ உடலைக் கலக்குகிறது; ஆவாரம் பூ உடலை சீராக்குகிறது.

டீ அடிமை ஆக்குகிறது; ஆவாரம் பூ விடுதலை தருகிறது.

ஆகவே… நம் முன்னோர்கள் போல்…

இயற்கையை ரசித்து, அதை மதித்து,

உடல் நலத்தை காக்கும் ஆவாரம் பூ டீயைத்

தேர்ந்தெடுப்பதே சிறந்த வாழ்க்கை

 முறையாகும்.