Protection of Civil Rights Act (PCR Act), 1955 அதாவது தாழ்த்தப்பட்ட சாதியினரின் குடிமக்கள் உரிமைகளை பாதுகாக்கும் சட்டம்.

 

(குறிப்பு: நான் இங்கே அரசியல் கட்சிகளையோ குறிப்பிட்ட சமூகத்தையோ குற்றம் சாட்டாமல், உங்கள் கோரிக்கையைப் பிரதிபலிக்கும் நிதர்சன நோக்கில் மட்டுமே எழுதுகிறேன்.)

பி.சி.ஆர் சட்டம் என்றழைக்கப்படும் ‘தாழ்த்தப்பட்ட சாதியினருக்கு தடுப்பு, பாதுகாப்பு மற்றும் நிவாரணம் வழங்கும் சட்டம்’ இன்று இந்திய சமூகக் கட்டமைப்பில் மிக வலிமையான ஒரு சட்டமாக உள்ளது. இந்தச் சட்டம் உருவாக்கப்பட்ட அடிப்படை நோக்கம், வரலாற்றாக நூற்றாண்டுகளாக அநீதிகளும் அவமானங்களும் அனுபவித்து வந்த ஒரு சமூகத்துக்கு பாதுகாப்பு வழங்குவதற்காக மட்டுமே. அந்த அநீதிகளை நிறுத்தவும், அவர்கள் மீதான ஒடுக்குமுறைகளை சட்டரீதியாக தடுக்கவும், அச்சமின்றி வளரச் செய்யவும் தான் இந்த சட்டம் உருவாக்கப்பட்டது. சட்டம் உருவான ஆரம்ப காலத்தில் உண்மையிலேயே இது ஒரு உயிர்காக்கும் கருவியாக இருந்தது. ஏனெனில் அப்போது சமூகத்தில் சகஜமாக நடந்துகொண்டிருந்த அநீதிகளை எதிர்க்கப் போனால், அவர்கள் குரல் கூட கேட்கப்படாத நிலை இருந்தது.

ஆனால் காலப்போக்கில் சமூக கல்வி அதிகரித்தது, மக்கள் விழிப்புணர்ச்சி வளர்ந்தது, அரசியலினால் கூட பல மாற்றங்கள் வந்தன. ஆனால் இந்த முன்னேற்றங்களுடன் ஒரே நேரத்தில், சில இடங்களில் இந்த same சட்டம், அதன் உண்மையான நோக்கத்திலிருந்து விலகி, ஒரு மிரட்டல் கருவியாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது என்பது மறுக்க முடியாத உண்மை. எங்கு ஒரு பிரச்சனை ஏற்பட்டாலும், அது உண்மையா தவறா என்ற கேள்வி எழுவதற்கு முன், “எங்களை தொட்டால் பி.சி.ஆர் சட்டம் பாயும்” என்ற வார்த்தை ஒரு பத்து ஆண்டுகளில் மிகவும் சாதாரணமாகிவிட்டது. இந்த சட்டத்தை தவறாக பயன்படுத்துவோர் அனைவரும் அந்த சமூகத்தை பிரதிபலிப்பதில்லை; ஆனால் சிலரின் செயல் முழு சமூகத்தின் பெயரை கெடுக்கும் அளவுக்கு தாக்கத்தைக் கொடுக்கிறது.

ஒரு இடத்தில் நில நிலை பிரச்சனை எழலாம். அது பல வருட பழைய குடியிருப்பு பிரச்சனை இருக்கலாம். அது ஒரு தனி dispute, யாரிடமும் ஜாதி கோணமே இல்லாமல் நடந்துக்கொள்ளும் common பிரச்சனை. ஆனா அந்த இடத்துல தாழ்த்தப்பட்ட சாதிக்கும் சேர்ந்தவர் இருந்தாலே, “இந்த இடம் வாங்க முடியாது. வாங்க முயற்சி செய்கிறீர்கள் என்றால் நாங்கள் புகார் கொடுப்போம். எங்களை தொடந்தீர்கள் என்றால் உடனே பிசிஆர் சட்டம் உங்களுக்கு எதிராக பாயும்” என்று எளிதாக சொல்லும் துணிச்சல் அவர்களுக்கு வருகிறது. அந்த துணிச்சல் தவறு இல்லை; ஆனால் அந்த துணிச்சல் தவறான நோக்கத்துக்கு பயணிக்கிறது என்பதே இங்கே கவலைக்குரியது. இந்தச் சட்டம் அவர்கள் பாதுகாப்புக்கே கொடுக்கப்பட்டது, மற்றவர்களை மிரட்டவோ கட்டுப்படுத்தவோ அல்ல.

இதே பிரச்சனை அதே சமூகத்துக்குள்ளே நடந்தால் அதே intensity-யில் இது பயன்படுத்தப்படுவதில்லை. அந்த இடத்துல “ஜாதி வேறுபாடு இல்லை” என்பதே தர்க்கமாக முன்வருகிறது. ஆனால் வேறு சமூகத்தவர்களுக்கு எதிராக நடந்தால் தானாகவே “அதிகாரம் எங்களிடம் உள்ளது, சட்டம் எங்கள் பக்கம் உள்ளது” என்ற நிலை பயணிக்கிறது. இதன் காரணமாக உண்மையான நபர்கள், உண்மையான நிலையை சொல்லவும் பயப்படுவதற்கான சூழ்நிலை உருவாகிறது. ஏன்? ஏனென்றால் ஒரே ஒரு வார்த்தை—“பி.சி.ஆர் சட்டம்”—என்று சொல்லப்பட்டவுடன், அந்த வார்த்தையால் உருவாகும் பயமும், சந்தேகமும், சட்ட ரீதியான சிக்கலும் அவர்கள் கண்களில் தெரியும்.

நாட்டின் அரசியல் கட்டமைப்பில் கூட இது ஒரு பெரிய கேள்வியாக உள்ளது. ஏனென்றால் எதற்காக ஒரு சட்டம் உருவாக்கப்பட்டது? பாதுகாப்புக்காக. அநீதியைத் தடுக்க. ஒருவரின் மனிதநேய உரிமையை காக்க. ஆனால் இன்று சில இடங்களில் அதே சட்டம் காரணமில்லாமலும், உண்மை நிலை புரியாமலும், நேர்மையானவர்களையும் குற்றவாளியாக மாற்றும் ஆயுதமாக மாறி வருகிறது. உண்மையான victim-களுக்குத் தகுதி இருக்கிறது; ஆனால் law misuse செய்யும் சிலரால் முழு சட்டத்தின் நம்பிக்கை குறைகிறது.

இது ஒரு நுட்பமான பிரச்சனை. பொதுவாக மக்கள் மனதில் ஒரு புரிதல் உருவாகும்: “அவர்கள் சாதி. அதனால் அவர்களுக்கு சட்டம். நாங்கள் சாதி, அதனால் நாங்கள் எதையும் பேசக்கூடாது.” இதுவே ஒரு சமூகத்தின் உள்ளார்ந்த சுமையை அதிகரிக்கும். உண்மை குரல் பயப்படத் தொடங்கும். உண்மையில்லாதவர்கள் வலுவாகிப் போவார்கள். இது எந்த சமுதாயத்திற்கும் நன்மை செய்யாது.

நாட்டில் வாழும் ஒவ்வொரு சமூகத்தவருக்கும் சட்டம் சமமாக இருக்க வேண்டியது காலத்தின் தேவையாக மாறிவிட்டது. ஒரு சட்டம் ஒரு தனி சமூகத்திற்காக இருந்தாலும் அது சமூகத்தின் உள்ளே இருக்கும் நல்ல நபர்களுக்கும், உண்மை பேசுபவர்களுக்கும் பயமாக இருக்கும் நிலையில் இருக்கக்கூடாது. சட்டம் ஜாதியை மட்டும் பார்த்து நடக்கும்போது, மனிதர்களின் உண்மை அழிந்துவிடும். இன்று பல இடங்களில் உண்மையான கருத்தை பேசக்கூடிய சாதி பாராது நீதி சொல்லும் நல்ல உள்ளங்கள், “பிசிஆர் சட்டம் பாய்ந்துவிடுமோ” என்ற அச்சத்தால் வாய் மூடி நிற்கிறார்கள். உண்மையைச் சொல்லத் தகுதியும் தைரியமும் உள்ளவர்கள் கூட சட்டத்தின் பெயரால் கட்டுப்பட வேண்டிய நிலைக்கு தள்ளப்படுகிறார்கள்.

சமூகத்தில் பலருக்கு இச்சட்டம் உண்மையாகவே உயிர்காக்கும் சாதனமாக இருக்கிறது. ஆனால் சிலர் அதை ஒழுக்கமில்லாமல் பயன்படுத்துவதால், குற்றமற்றவர்கள் தண்டிக்கப்படுதல், குடும்பங்கள் அழிவது, எடுத்தே சொல்லாத சண்டைகள் பெரிய வழக்குகளாக மாறுவது போன்ற பிரச்சனைகள் உருவாகின்றன. ஒரு முறை வழக்கு புகார் செய்யப்பட்டால் குற்றம் நிரூபிக்கப்படாத வரை குற்றமற்றவர்களும் சட்டப் பிரச்சனையில் சிக்கிவிடுவார்கள். பொய்யான புகார்கள் கூட விசாரணை நேரம் முழுவதும் ஒருவரின் வாழ்க்கையை விரட்டிவிடும்.

சட்டம் சமுதாயத்துக்கு பாதுகாப்பு. அதை தவறாகப் பயன்படுத்தினால் சமூகமே பாதிக்கப்படும். ஜாதி என்ற கோடில் பிரித்து பார்க்கும் மனநிலையிலிருந்து வெளியே வராமல், “எனக்கு பாதுகாப்பு, மற்றவர்க்கு தண்டனை” என்ற சிந்தனை உருவாகும்போது சமூக ஒற்றுமையே அழிவடையும். தாழ்த்தப்பட்ட சமூகத்தவருக்கும் உண்மையை பேசும் கொள்கை, நேர்மை, மனிதநேயமான நிலை உள்ளதற்கு சந்தேகமே இல்லை. ஆனால் இவர்களுக்குள்ளேயே சிலர் பயன்படுத்தும் தவறான அணுகுமுறை காரணமாக முழு சமூகத்தவரும் தவறாகப் புரிந்துகொள்ளப்படுகிறார்கள். இது இருபக்கத்திற்கும் நஷ்டம்.

இது போன்ற சூழ்நிலையில் ஒரு முக்கியமான விஷயம் தெரிந்துகொள்ளப்பட வேண்டும். ஜாதி அடிப்படையில் அநீதி நடப்பது தவறே. ஆனால் அதே சமயம் ஜாதி அடிப்படையில் சட்டத்தை தவறாகப் பயன்படுத்துவது மேலும் பெரிய தவறு. சமுதாயத்துக்கு அனைத்துச் சட்டங்களுமே சமமாகப் பரவ வேண்டும். சட்டத்தின் உண்மையான நோக்கம் பாதுகாப்பு, சக சமுதாயங்களுக்கு மிரட்டல் அல்ல. சட்டம் ஒரு ஆயுதம் அல்ல; அது நியாயத்தை காப்பாற்றும் கருவி. அதன் மதிப்பு சமமாக கிடைக்க வேண்டும்.

இன்று பி.சி.ஆர் சட்டத்தின் சரியான நன்மைகளைப் பெற வேண்டிய உண்மையான நபர்களுக்கு மதிப்பு கிடைக்க வேண்டுமென்றால், அதே சட்டத்தை தவறாகப் பயன்படுத்துவோருக்கு கடுமையான நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்பட வேண்டும். அதனால் நீதியின் தராசு சமமாக இருக்கும். சமூகம் ஜாதி என்ற கோட்டை மீறி மனிதநேயத்திற்கு முன்னுரிமை கொடுக்கும். உண்மை பேசுபவர்கள் அஞ்சாமல் பேசக்கூடிய நிலை உருவாக வேண்டும். பல வருடங்களுக்கு முன்பு இச்சட்டம் உருவாக்கப்பட்ட போது இருந்த அவசியம் இன்று கூட இருக்கிறது; ஆனால் அந்த அவசியம் தவறாக பயன்படுத்தப்படாமல், உண்மையான நோக்கத்திற்கே சேவை செய்ய வேண்டும்.

சமுதாயத்தில் உண்மையான மாற்றம் வர வேண்டும் என்றால் சட்டம் மனிதனை காக்க வேண்டும், மனிதன் சட்டத்தை கட்டுப்படுத்தக் கூடாது. பி.சி.ஆர் சட்டம் ஒரு சமூகத்தின் கண்ணியத்தையும் பாதுகாப்பையும் காப்பாற்றுவதற்காக உருவாக்கப்பட்ட புனிதமான சட்டம். அதனை சிலர் மிரட்டலுக்கு பயன்படுத்துவதால் அந்த சட்டத்தின் புனிதம் கெடக்கூடாது. சட்டம் சமமாக செயல்படும்போது தான் நீதி நிறைவேறும். ஜாதி, மதம், நிலை, பங்கு எதையும் பார்க்காமல் உண்மையைத் தழுவும் மனிதர்களே சமுதாயத்தை முன்னேற்றுவார்கள்.

இவ்வாறு அனைத்து தரப்பினரும் உண்மையையும் நியாயத்தையும் புரிந்து செயல்பட்டால் மட்டுமே, இந்த பி.சி.ஆர் சட்டம் யாராலும் தவறாகப் பயன்படுத்தப்படாமல், உண்மையில் பாதுகாப்பு தேவைபடுவோருக்கே உதவும் வலிமையான கருவியாக இருக்கும். சமூக ஒற்றுமை வளர்ந்து, பொய்யான புகார்கள் குறைந்து, உண்மையான அநீதிகள் மட்டுமே வெளிப்பட முடியும். இதுவே சமுதாய நீதிக்கும், மனிதநேயத்திற்கும், சட்டத்தின் மரியாதைக்கும் வித்து விதைக்கும் நிலையாக இருக்கும்.