மகாபாரத கர்ணனும் யூசுப் நபியும் – ஓர் ஆழமான வரலாற்று வாழ்வியல் ஒப்பீட்டு ஆய்வு
முகவுரை: காலத்தை வென்ற காவிய நாயகர்கள்
உலக வரலாற்றில் மனித நாகரிகம் தோன்றிய காலம் தொட்டே, வெவ்வேறு கண்டங்களில், வெவ்வேறு மொழிகளில், வெவ்வேறு பண்பாட்டுச் சூழல்களில் உருவான இலக்கியங்களுக்கும் வரலாற்றுப் பதிவுகளுக்கும் இடையே ஆச்சரியமூட்டும் சில அமானுஷ்ய ஒற்றுமைகள் நிலவி வருகின்றன. மானுட இயல்பு, சதி, பொறாமை, நட்பு, துரோகம், கொடை மற்றும் ஆன்மீகம் ஆகிய அனைத்தும் உலகளாவியவை என்பதை இத்தகைய ஒப்பீடுகள் நமக்கு உணர்த்துகின்றன.
அந்த வகையில், பாரதத் திருநாட்டின் ஐந்தாம் வேதம் என்று அழைக்கப்படும் 'மகாபாரதக் காவியத்தின்' மைய அச்சுப் பாத்திரமான கொடைவள்ளல் கர்ணனின் வாழ்வியலையும்; அரேபியப் பாலைவனத்தில் தோன்றி உலகெங்கும் பரவிய குர்ஆனின் 'சூரா யூசுப்' என்னும் அத்தியாயத்தில் மிக அழகிய கதையாக இறைவனால் வர்ணிக்கப்படும் 'யூசுப் நபியின்' (பைபிளில் ஜோசப் - Joseph) வரலாற்றுப் பதிவுகளையும் ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும்போது, அங்கே எழுதும் பேனாவும், சொல்லப்படும் சம்பவங்களும் வியக்கத்தக்க வகையில் ஒன்றோடொன்று பொருந்திப் போகின்றன. வெவ்வேறு காலகட்டங்களில் எழுதப்பட்ட இந்த இரு பெரும் வரலாறுகளும் உண்மையில் ஒரே ஒரு உன்னத மனிதனின் வாழ்க்கைப் பயணத்தைத்தான் வெவ்வேறு கோணங்களில் பிரதிபலிக்கின்றனவா என்ற ஆழமான தத்துவார்த்தக் கேள்வியை நமக்குள்ளே எழுப்புகிறது. இந்த ஆய்வுக் கட்டுரை, இவ்விரு மாமனிதர்களின் பிறப்பு முதல் வாழ்வின் இறுதிப் பக்கங்கள் வரை உள்ள அத்தனை நுணுக்கமான ஒற்றுமைகளையும் தூர்வாரி ஆராய்கிறது.
அத்தியாயம் 1: பிறப்பின் மர்மமும், தாய்ப் பாசத்தின் மறுப்பும், இயற்கை தந்த அடைக்கலமும்
ஒரு காவிய நாயகனின் பிறப்பு என்பது சாதாரணமானதாக இருப்பதில்லை. அது உலக நியதிகளைக் கடந்த ஒரு பெரும் சக்தியின் பின்னணியைக் கொண்டதாகவே அமைகிறது. கர்ணன் மற்றும் யூசுப் நபி ஆகிய இருவரின் பிறப்பிலும், அவர்களது குழந்தைப் பருவத்தின் தொடக்கத்திலும் இந்த அமானுஷ்யத் தன்மை வெளிப்படுகிறது.
கர்ணனின் பிறப்புசார் பின்னணி
மகாபாரதத்தில், துர்வாச முனிவர் குந்தி தேவியின் சிறுவயது பணிவிடைகளைப் பாராட்டி அவளுக்கு ஒரு அரிய மந்திரத்தை உபதேசிக்கிறார். அந்த மந்திரத்தை உச்சரித்து எந்தத் தெய்வத்தை வேண்டினாலும், அந்தத் தெய்வம் அவளுக்கு மகப்பேறு அளிக்கும் என்பது அதன் மகிமை. இளமைப் பருவத்தின் அறியாமையினாலும், விளையாட்டுத் தனத்தினாலும் குந்தி தேவி அந்த வரத்தை சோதித்துப் பார்க்க விரும்புகிறாள். விடிவற்காலையில் உதித்து வரும் செங்கதிர்ச் செல்வனான சூரிய பகவானை நோக்கி அந்த மந்திரத்தை உச்சரிக்கிறாள்.
மந்திரத்தின் வலிமையால் சூரிய பகவான் அவள் முன்னால் தோன்றி, அவளுக்கு ஒரு ஆண் மகவை வரமாக அளிக்கிறார். அந்தப் பிள்ளைதான் கர்ணன். பிறக்கும்போதே அவனது உடலில் பிரிக்க முடியாத கவசமும், காதுகளில் ஒளிரும் குண்டலங்களும் இயற்கையாகவே அமைந்திருந்தன. இது சாதாரண மானுடப் பிறப்பு அல்ல, தெய்வப் பிறப்பு என்பதற்கான சான்று. ஆனால், திருமணத்திற்கு முன்பே தாயாகிவிட்டதால் சமூகத்தின் பழிச்சொல்லுக்கும், அவமானத்திற்கும் அஞ்சிய குந்தி தேவி, நெஞ்சு உருக அழுது, அந்தப் பச்சிளம் குழந்தையை ஒரு பேழையில் (கூடையில்) வைத்து, ஓடும் அசுவ நதியில் மிதக்க விடுகிறாள்.
யூசுப் நபியின் பிறப்புசார் பின்னணி
இஸ்லாமிய மற்றும் யூத வரலாறுகளின்படி, இறைத்தூதரான யாகூப் நபிக்கு (யாக்கோபு) இரண்டு மனைவிகள் இருந்தனர். அவரது முதல் மனைவிக்கு பத்து ஆண் பிள்ளைகளும், இரண்டாவது மனைவியான ராகேல் (Rahel) என்பவளுக்கு இரண்டு ஆண் பிள்ளைகளும் பிறந்தனர். அந்த இரண்டாவது மனைவியின் மூத்த மகனாகப் பிறந்தவர்தான் யூசுப் நபி. யூசுப் நபி பிறந்த சில காலத்திலேயே அவரது தாய் ராகேல் இறந்து விடுகிறாள். தாய் இல்லாத அந்தப் பிள்ளையின் மீது தந்தை யாகூப் நபி அளவுகடந்த பாசத்தையும் அக்கறையையும் பொழிகிறார்.
நதியும் கிணறும்: இயற்கையின் மடி
இங்குதான் இருவரது வாழ்விலும் முதல் திருப்புமுனை ஏற்படுகிறது. கர்ணன் தன் தாயால் அசுவ நதியின் ஓட்டத்தில் கைவிடப்படுகிறான். யூசுப் நபியோ, தந்தையின் பாசத்தைக் கண்டு பொறாமை கொண்ட அவரது சொந்த அண்ணன்மார்களால், காடுகளுக்கு விளையாட அழைத்துச் செல்லப்பட்டு, ஒரு பாழும் கிணற்றுக்குள் தள்ளிவிடப்படுகிறார்.
ஆற்றின் நீர் நிலையும், கிணற்றின் நீர் நிலையும் இங்கே ஒரே குறியீடாகச் செயல்படுகின்றன. சொந்தக் குடும்பத்தால், இரத்த பந்தங்களால் ஒரு பச்சிளம் குழந்தையும், சிறுவனும் மரணத்தின் விளிம்பிற்குத் தள்ளப்படுகிறார்கள். ஆனால், இறைவனின் அல்லது விதியின் சதி அவர்களைக் காக்கிறது. கர்ணன் ஆற்று நீரிலிருந்து மீட்கப்படுகிறான்; யூசுப் நபி கிணற்றிலிருந்து வழிப்போக்கர்களால் மீட்கப்படுகிறார். இருவருமே தங்களின் பிறப்பிடத்தை விட்டு முற்றிலும் புதிய, தங்களுக்கு அறிமுகமில்லாத ஒரு தேசத்திற்குள் நுழைகிறார்கள்.
அத்தியாயம் 2: புதிய தேசத்தில் வளர்ப்பும், மாற்றுத் தந்தையரின் அரவணைப்பும்
சொந்தப் பெற்றோரை இழந்த இரு நாயகர்களுக்கும் மாற்றுப் பெற்றோர்கள் மூலம் ஒரு புதிய முகவரியும் வாழ்வாதாரமும் கிடைக்கிறது.
அதிரதனின் மடியில் கர்ணன்
ஆற்றில் மிதந்து வந்த பேழையைக் கண்டெடுத்தவன் அதிரதன் என்ற தேரோட்டி. அவனுக்குக் குழந்தைகள் இல்லாததால், சூரியனைப் போல ஒளிரும் அந்தப் பிள்ளையைத் தன் நெஞ்சார அணைத்து, தன் மனைவி ராதையிடம் ஒப்படைக்கிறான். சூத குலத்தைச் சேர்ந்த அந்தத் தம்பதியினர் அவனுக்கு 'ராதேயன்' என்று பெயரிட்டு, தங்களின் சொந்த மகனை விடவும் மேலாக, அளவுகடந்த பாசத்தோடு வளர்க்கிறார்கள். அரண்மனைச் சூழலில் வளர வேண்டிய இளவரசன், ஒரு சாதாரணத் தேரோட்டியின் இல்லத்தில் எளிய உணவை உண்டு, சூத குலத்து மைந்தனாக வளர்கிறான்.
போத்திபாரின் இல்லத்தில் யூசுப் நபி
கிணற்றிலிருந்து யூசுப் நபியை மீட்ட வழிப்போக்கர்கள், அவரை எகிப்து தேசத்திற்கு அழைத்துச் சென்று அடிமைச் சந்தையில் விற்கிறார்கள். அப்போது எகிப்திய மன்னரின் (பார்வோன்) அரண்மனைப் பாதுகாப்புக் குழுவின் தலைவராகவும், நிதி அமைச்சராகவும் இருந்த 'போத்திபார்' (Potiphar - இஸ்லாமிய வரலாற்றில் அஜீஸ் என்றும் அழைக்கப்படுவார்) என்பவர் யூசுப் நபியை நல்ல விலை கொடுத்து வாங்குகிறார்.
யூசுப் நபியின் முகத்தில் இருந்த தெய்வீக ஒளியையும், அவரது நேர்மையையும் கண்ட போத்திபார், அவரை ஒரு சாதாரண அடிமையாக நடத்தாமல், தன் இல்லத்தின் முதன்மைப் பொறுப்பாளராகவும், தன் நம்பிக்கைக்குரிய தோழராகவும் உயர்த்துகிறான்.
அதிகார மையத்துடனான தொடர்பு
அதிரதனின் வளர்ப்பில் வளர்ந்தாலும் கர்ணன் பின்னாளில் துரியோதனன் என்ற முடிசூடா மன்னனின் உற்ற நண்பனாகி, அரசு அதிகாரத்திற்குள் நுழைகிறான். யூசுப் நபியோ, போத்திபார் என்ற எகிப்திய உயராதிகாரியின் இல்லத்திலேயே வளர்ந்து, எகிப்திய அரசாங்கத்தின் உள்வட்டத்திற்குள் நுழைகிறார். இருவருமே தங்களின் தகுதியினாலும், நேர்மையினாலும் நாட்டின் ஆகச்சிறந்த அதிகார மையங்களின் கவனத்தை ஈர்க்கிறார்கள்.
அத்தியாயம் 3: சகோதரப் பகையும், வஞ்சகக் கொலை முயற்சிகளும்
பொறாமை என்பது மனித குலத்தின் மிகக் கொடிய நோய். அது உடன்பிறந்த இரத்த பாசத்தைக் கூடக் கொன்றுவிடும் என்பதற்கு இவ்விருவரின் வாழ்க்கையும் சான்றாகும்.
அர்ஜுனன் - கர்ணன் பகை
மகாபாரதத்தில், பாண்டவ சகோதரர்களில் ஒருவனான அர்ஜுனன் வில்வித்தையில் உலகிலேயே சிறந்தவனாகத் திகழ வேண்டும் என்று துரோணாச்சாரியாரால் வளர்க்கப்படுகிறான். ஆனால், அவனையு மிஞ்சிய ஆற்றலோடு கர்ணன் வில்வித்தைக் களத்தில் குதிக்கும் போது, அர்ஜுனனுக்கும் பாண்டவர்களுக்கும் கர்ணன் மீது தீராத பகை ஏற்படுகிறது. கர்ணன் தங்களின் சொந்த அண்ணன் (குந்தியின் மூத்த மகன்) என்ற உண்மை அறியாததால், அர்ஜுனன் கர்ணனைக் கொல்வதையே தன் வாழ்நாளின் லட்சியமாகக் கொண்டு செயல்படுகிறான். போர்க்களத்திலும், சூது சபையிலும் கர்ணனை வீழ்த்த வஞ்சக வலைகள் பின்னப்படுகின்றன.
யூசுப் நபியின் அண்ணன்மார்களின் சதி
யூசுப் நபியின் வரலாற்றில், அவரது தந்தை யாகூப் நபி காட்டிய பாசம் அவரது பத்து அண்ணன்மார்களுக்கும் பெரும் எரிச்சலைத் தருகிறது. "தந்தை நம்மை விடவும் யூசுப்பையே நேசிக்கிறார்; நாளை தந்தையின் ஆட்டு மந்தைகளும் சொத்துக்களும் இவனுக்கே சென்றுவிடும்" என்று அவர்கள் கவலைப்படுகிறார்கள்.
ஒருநாள் தந்தையிடம் அனுமதி பெற்று, "தம்பியை எங்களோடு விளையாட அனுப்புங்கள், அவனுக்குக் காட்டின் சுவையான பழங்களைப் பறித்துத் தந்து பத்திரமாக அழைத்து வருகிறோம்" என்று கூறி கூட்டிச் செல்கிறார்கள். தந்தை "ஓநாய்கள் என் மகனைத் தின்றுவிடுமோ என்று பயப்படுகிறேன்" என்று தடுத்தும், "நாங்கள் இத்தனை பேர் இருக்கும்போது ஓநாய் எப்படி நெருங்கும்?" என்று வாதாடி அழைத்துச் செல்கிறார்கள்.
காட்டிற்குச் சென்றதும், அவர்களது மனதிலிருந்த வஞ்சகம் வெளிப்படுகிறது. யூசுப் நபியைக் கொன்றுவிடலாம் என்று துடிக்கிறார்கள். குறிப்பாக, மூத்த அண்ணன்மார்களில் ஒருவன் மிகக் கொடூரமாக அவனைக் கொல்ல முயல்கிறான். ஆனால், மற்றொரு அண்ணன் "கொலைப்பாவம் நமக்கு வேண்டாம், இவனைக் கிணற்றில் தள்ளிவிடுவோம், யாராவது வழிப்போக்கர்கள் எடுத்துச் செல்லட்டும்" என்று கூற, அதன்படியே செய்கிறார்கள். பின்னர், யூசுப் நபியின் சட்டையில் ஆட்டின் இரத்தத்தைப் பூசி, "தந்தையே, ஓநாய் உங்கள் மகனைத் தின்றுவிட்டது" என்று தந்தையிடம் பொய் சாட்சி கூறுகிறார்கள்.
ஒப்பீட்டுத் தத்துவம்
அர்ஜுனன் எப்படி கர்ணனை வீழ்த்த களம் தோறும் துடித்தானோ, அதேபோல யூசுப் நபியின் அண்ணனும் அவரைக் கொல்லத் துடித்தான். இரு கதைகளிலுமே, தங்களின் இரத்த பந்தங்களே தங்களுக்கு எமனாக மாறுவதும், விதி அவர்களை வேறொரு திசையில் திருப்பி உயிர் பிழைக்க வைப்பதும் அச்சு அசலாகப் பொருந்திப் போகிறது.
அத்தியாயம் 4: ஆடையும் கற்பும் – பானுமதி மற்றும் போத்திபாரின் மனைவி (சரித்திரத்தின் அதிர்ச்சிப் பக்கங்கள்)
கர்ணனின் கதையிலும் யூசுப் நபியின் வரலாற்றிலும், ஒரு பெண்ணின் ஆடை கிழிக்கப்படுவதும், அதன் மூலம் மூன்று நபர்கள் ஒரே இடத்தில் அதிர்ச்சியடைந்து உறைந்து போகும் காட்சி அமைப்பும் (The Triad Shock) மிக முக்கியமான திருப்புமுனையாகும்.
யூசுப் நபி மற்றும் ஜுலைகா (போத்திபாரின் மனைவி)
இறைவன் யூசுப் நபிக்கு உலகிலேயே மிக உன்னதமான அழகைத் தந்திருந்தான். இஸ்லாமிய மரபுகளின்படி, உலகிலுள்ள அழகை இரண்டாகப் பிரித்தால், அதில் ஒரு பாதியை இறைவன் யூசுப் நபிக்கு மட்டுமே கொடுத்திருந்தான் என வர்ணிக்கப்படுகிறது. அந்த வசீகரத் தோற்றத்தைக் கண்டு, போத்திபாரின் மனைவியான ஜுலைகா (Zulaikha) அவர் மீது தீராத காதலும் காமமும் கொள்கிறாள்.
ஒருநாள் அரண்மனையின் அந்தப்புரக் கதவுகள் அனைத்தையும் பூட்டிவிட்டு, யூசுப் நபியைத் தன் காம இச்சைக்கு இணங்குமாறு வற்புறுத்துகிறாள். ஆனால், யூசுப் நபியோ நேர்மையின் சிகரம். "என் இறைவனுக்கு நான் துரோகம் செய்ய மாட்டேன்; எனக்கு அடைக்கலம் தந்து, என்னை நண்பனாக நடத்தும் என் எஜமானர் போத்திபாருக்கு நான் வஞ்சகம் செய்ய மாட்டேன்" என்று கூறி மறுத்து, அங்கிருந்து தப்பியோட முயல்கிறார்.
அவர் ஓடும்போது, ஜுலைகா அவரைப் பின் பக்கமாகப் பின்தொடர்ந்து பிடி இழுக்கிறாள். அந்த இழுப்பில் யூசுப் நபியின் ஆடையின் (சட்டையின்) பின்புறம் கிழிகிறது. அவர்கள் இருவரும் வாசலை நோக்கி ஓடி வரும் அதே நொடியில், கதவைத் திறந்து கொண்டு போத்திபார் உள்ளே நுழைகிறான்.
அங்கே மூன்று நபர்களும் ஒருவரையொருவர் பார்த்து அதிர்ச்சியில் உறைகிறார்கள்:
- தன் கற்பைக் காக்க ஓடிவரும் யூசுப் நபி.
- காம வெறியில் சட்டையைக் கிழித்த ஜுலைகா.
- தன் இல்லத்தில் நடக்கும் இந்தக் கூத்தைக் கண்டு அதிர்ந்த போத்திபார்.
உடனே ஜுலைகா பழியை யூசுப் நபி மீது திருப்புகிறாள். "உமது இல்லத்தில் இருக்கும் இந்த அடிமை எனக்குத் துரோகம் செய்ய முயன்றான், இவனுக்கு மரண தண்டனை அல்லது ஆயுள் சிறை தண்டனை வழங்குங்கள்" என்று கதறுகிறாள். ஆனால், அங்கே இருந்த ஒரு சான்றோர், "யூசுப்பின் சட்டை முன்பக்கம் கிழிந்திருந்தால் ஜுலைகா சொல்வது உண்மை; அது பின்பக்கம் கிழிந்திருப்பதால் யூசுப் தப்பியோடியுள்ளார், ஜுலைகா தான் பொய் சொல்கிறாள்" என்று தீர்ப்பளிக்கிறார். போத்திபார் உண்மையை உணர்ந்து, தன் மனைவியைக் கண்டித்து பாவமன்னிப்புத் தேடச் சொல்கிறான்.
கர்ணன் மற்றும் பானுமதி (துரியோதனனின் மனைவி)
இதேபோன்றதொரு ஆடை சிதறும் காட்சி மகாபாரதத்திலும் அரங்கேறுகிறது. கர்ணனும் துரியோதனனின் மனைவியான பானுமதியும் உற்ற தோழர்கள் (அண்ணன்-தங்கை போன்ற தூய உறவு). ஒருநாள் துரியோதனன் இல்லாத நேரத்தில், அவ்விருவரும் அரண்மனை அறையில் சதுரங்கம் (சொக்கட்டான்) ஆடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஆட்டம் மிகச் சுவாரசியமாகச் சென்று கொண்டிருக்கிறது. கர்ணன் ஜெயிக்கும் நிலையிலும், பானுமதி தோற்கும் நிலையிலும் இருக்கிறாள்.
அப்போது, எதிர்பாராத விதமாக துரியோதனன் அந்த அறைக்குள் நுழைகிறான். கணவன் வருவதைக் கண்ட பானுமதி, அவனுக்கு மரியாதை செலுத்துவதற்காகத் திடீரென்று ஆட்டத்தின் நடுவே எழுந்திருக்க முயல்கிறாள். ஆனால், ஆட்டத்தின் போக்கிலேயே மூழ்கியிருந்த கர்ணன், அவள் தோற்ப பயத்தில் ஓடப் பார்க்கிறாள் என்று தவறாக நினைத்து, "எங்கே ஓடுகிறாய்?" என்று அவளது கையைப் பிடிக்க முயல்கிறான். ஆனால், எதிர்பாராமல் அவனது கை பானுமதியின் இடுப்பில் இருந்த மேகலை (முத்து மாலை) மீது பட்டு இழுக்கிறது. அந்த வேகத்தில், அவளது ஆடையில் இருந்த முத்துக்கள் அனைத்தும் அறுந்து தரை எங்கும் சிதறுகின்றன.
அடுத்த நொடி, கர்ணன் நிமிர்ந்து பார்க்கிறான். அங்கே துரியோதனன் நிற்கிறான்.
இங்கேயும் அதே 'மூவர் அதிர்ச்சி' (The Triad Shock) நிகழ்கிறது:
- அண்ணன் போன்ற இடத்தில் இருந்து தவறுதலாக கையை இழுத்துவிட்டோமே என்று உறைந்த கர்ணன்.
- தன் ஆடை கலைந்து முத்துக்கள் சிதறியதால் நாணத்தில் உறைந்த பானுமதி.
- தன் மனைவியும் உற்ற நண்பனும் இருக்கும் நிலையைத் திகைப்போடு பார்க்கும் துரியோதனன்.
ஆனால், துரியோதனன் மகாபாரதத்தில் கர்ணன் மீது வைத்திருந்த நம்பிக்கை அளவிடற்கரியது. அவன் சூழலின் தூய்மையை உணர்கிறான். கர்ணன் தன் மனைவியை ஒருபோதும் தவறான நோக்கில் தீண்ட மாட்டான் என்ற அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை அவனுக்கு இருந்தது. அதனால் அவன் பதற்றப்படாமல், மிக நிதானமாக, "நண்பா! சிதறிய முத்துக்களை நான் எடுக்கவா, அல்லது கோர்க்கவா?" என்று கேட்கிறான்.
கலாச்சார உருமாற்றம்
இவ்விரு சம்பவங்களையும் உற்றுநோக்கினால், மூலக்கதை ஒன்றே என்பதைப் புரிந்து கொள்ள முடியும். யூசுப் நபியின் கதையில் ஜுலைகா காமமுற்று இழுக்கிறாள்; ஆனால், தமிழ் மற்றும் பாரதப் பண்பாட்டில் காவிய நாயகர்களின் தூய்மையைக் காப்பதற்காக, மகாபாரதத்தை எழுதியவர்கள் அதை ஒரு விளையாட்டின் மூலம் நடந்த விபத்தாகவும், அண்ணன்-தங்கை போன்ற புனிதமான உறவாகவும் மாற்றி அமைத்துள்ளனர். ஆனால், 'ஆடை கிழிதல்/சிதறுதல்', 'மூவர் அதிர்ச்சி', 'நண்பனின்/எஜமானனின் பெருந்தன்மை' ஆகிய மூன்று கூறுகளும் இரு கதைகளிலும் மாறாமல் அப்படியே உள்ளன.
அத்தியாயம் 5: சிறைவாசமும், கனவுகளின் விளக்கமும், தகுதி சான்ற அரச பதவியும்
சோதனைகளின் உச்சக்கட்டமாக இருவருமே தங்களின் வாழ்நாளில் சிறைவாசத்தையோ அல்லது இகழ்ச்சியையோ சந்திக்கிறார்கள். ஆனால், அதுவே அவர்களை சிம்மாசனத்தில் அமர வைப்பதற்கான படிக்கட்டாக மாறுகிறது.
யூசுப் நபியின் சிறைவாசமும் கனவும்
ஜுலைகாவின் விவகாரத்திற்குப் பிறகு, சமூகத்தில் அவளது பெயர் கெடாமல் இருக்கவும், தற்காலிக அமைதிக்காகவும் போத்திபார் யூசுப் நபியைச் சிறையில் அடைக்கிறான். சிறையில் இருந்தபோது, அவரோடு மன்னரின் முன்னாள் ஊழியர்கள் இருவர் இருந்தனர். அவர்கள் இருவரும் ஒருநாள் விசித்திரமான கனவுகளைக் கண்டு, தூக்கமின்றித் தவிக்கிறார்கள். இறைவன் யூசுப் நபிக்குக் 'கனவுகளுக்கு விளக்கம் சொல்லும்' (தஃவீலுல் அஹாதீத்) அரிய ஆற்றலை வழங்கியிருந்தான்.
அவர்களது கனவைக் கேட்ட யூசுப் நபி, "உங்களில் ஒருவர் மீண்டும் மன்னரின் அவைக்குச் சென்று மது ஊற்றித் தரும் வேலையைப் பெறுவார்; மற்றொருவர் சிலுவையில் அறையப்பட்டு, அவரது தலையைப் பறவைகள் கொத்தித் தின்னும்" என்று கூறுகிறார். அவர் சொன்னபடியே சில நாட்களில் நடக்கிறது. தப்பிய ஊழியரிடம், "என்னைப்பற்றி மன்னரிடம் கூறு" என்று யூசுப் நபி சொல்கிறார். ஆனால், அவன் அதை மறந்து விடுகிறான்.
பல வருடங்களுக்குப் பிறகு, எகிப்திய மன்னரான பார்வோனுக்கு ஒரு பயங்கரமான கனவு வருகிறது: "ஏழு கொழுத்த பசுக்களை, ஏழு மெலிந்த பசுக்கள் தின்னுகின்றன; அதேபோல, ஏழு பசுமையான தானியக் கதிர்களை, ஏழு காய்ந்த கதிர்கள் விழுங்குகின்றன." நாட்டின் எந்தவொரு ஜோதிடராலும் இதற்குக் காரணம் சொல்ல முடியாமல் போகும்போது, சிறையிலிருந்து தப்பிய அந்த ஊழியர் யூசுப் நபியைப் பற்றி மன்னரிடம் கூறுகிறான்.
சிறையிலிருந்து அழைக்கப்பட்ட யூசுப் நபி, மன்னரின் கனவுக்கு மிகத் துல்லியமான விளக்கம் அளிக்கிறார்: "எகிப்தில் அடுத்த ஏழு ஆண்டுகள் அமோக விளைச்சல் ஏற்படும்; அதைத் தொடர்ந்து அடுத்த ஏழு ஆண்டுகள் மிகக் கொடிய பஞ்சம் ஏற்படும். எனவே, முதல் ஏழு ஆண்டுகளில் கிடைக்கும் தானியங்களைச் சேமித்து, பஞ்சம் வரும்போது மக்களுக்கு வழங்க வேண்டும்" என்கிறார்.
இந்த மேலாண்மைத் திறனைக் கண்டு வியந்த மன்னர், ஒரு சூத்திரனாக, அடிமையாகச் சிறையில் இருந்த யூசுப் நபியை எகிப்து தேசத்தின் மிக உயர்ந்த 'நிதி மற்றும் உணவுத் துறை அமைச்சராக' (அரசனாக) முடிசூட்டுகிறான்.
கர்ணனின் அரச பதவி
மகாபாரதத்தில், வில்வித்தை அரங்கில் அர்ஜுனனுக்கு இணையாகக் கர்ணன் களம் இறங்கும் போது, க்ஷத்திரிய இளவரசர்கள் மட்டுமே இந்த போட்டியில் பங்கேற்க முடியும் என்றும், ஒரு தேரோட்டியின் மகனுக்கு அர்ஜுனனுடன் போட்டியிடும் தகுதி இல்லை என்றும் கிருபாச்சாரியாரும் பீஷ்மரும் தடுத்து நிறுத்துகிறார்கள். ஒரு திறமையாளன் அவமானப்பட்டு நிற்கும் அந்தச் சபையில், துரியோதனன் எழுந்து நிற்கிறான்.
"திறமைதான் ஒருவனின் குலத்தைத் தீர்மானிக்க வேண்டுமே தவிர, பிறப்பல்ல" என்று முழங்கி, அந்த நிமிடமே தன் வசமிருந்த 'அங்க தேசத்தின்' மன்னனாகக் கர்ணனுக்கு முடிசூட்டுகிறான்.
தத்துவப் பொருத்தம்
வில்வித்தையில் திறமை இருந்தும் 'சூத்திரன்' என்று ஒதுக்கப்பட்ட கர்ணன், துரியோதனனால் அரசனாக்கப்படுகிறான். கனவுக்கு விளக்கம் சொல்லும் பேரறிவும் தீர்க்கதரிசனமும் இருந்தும் 'அடிமை' என்று சிறையில் அடைக்கப்பட்ட யூசுப் நபி, மன்னரால் அரசனாக்கப்படுகிறார். இருவருக்குமே தங்களின் தகுதிக்காக, இழந்த கௌரவத்தை மீட்டெடுக்கும் வகையில் அரச பதவி தேடி வருகிறது.
அத்தியாயம் 6: கொடை வள்ளல்களின் பசிப்பிணி போக்கும் பேரறம்
அரசனான பின்பு, இவ்விரு மாமனிதர்களும் செய்த தான தர்மங்கள் உலக வரலாற்றில் அவர்களை 'கொடை வள்ளல்கள்' என்ற உன்னத இடத்தில் அமர வைத்தன.
பஞ்சத்தில் தானியம் வழங்கிய யூசுப் நபி
யூசுப் நபி கணித்தபடியே எகிப்திலும், அதன் சுற்றுவட்டாரக் கானான் தேசங்களிலும் மிகக் கொடிய பஞ்சம் ஏற்படுகிறது. மக்கள் பசியால் மடிகிறார்கள். ஆனால், யூசுப் நபியின் தீர்க்கதரிசன மேலாண்மையால் எகிப்தின் களஞ்சியங்கள் தானியங்களால் நிறைந்திருந்தன. பசியோடு வரும் அத்தனை ஏழை எளிய மக்களுக்கும், தேசம் கடந்து வரும் வழிப்போக்கர்களுக்கும் அவர் அள்ளி அள்ளித் தானியங்களை வழங்குகிறார். கேட்கும் எவருக்கும் 'இல்லை' என்று சொல்லாமல் பசிப்பிணி போக்கும் மாபெரும் கொடை வள்ளலாக எகிப்து தேசமே யூசுப் நபியைப் போற்றுகிறது.
கர்ணனின் கொடைத் திறன்
மகாபாரதத்தில் கர்ணனை விஞ்சிய கொடை வள்ளல் எவரும் இலர். தன் இல்லம் தேடி வந்து 'இல்லை' என்று கேட்பவருக்குத் தன் உயிரையே தருபவன் கர்ணன். இந்திரன் அந்தணர் வேடத்தில் வந்து அவனது உயிரைக் காக்கும் கவச குண்டலங்களைக் தானமாகக் கேட்டபோதும், அது தன் மரணத்திற்கு வழிவகுக்கும் என்று தெரிந்தே, தன் சதையை அறுத்துக் கவச குண்டலங்களை வழங்கியவன். பசியோடும் வறுமையோடும் வருபவர்களுக்குப் பொன்னையும் பொருளையும் அள்ளி வழங்கிய கொடை வள்ளலாக மகாபாரதம் அவனைக் கொண்டாடுகிறது.
இருவருமே தங்களின் அதிகாரத்தையும் செல்வத்தையும் தங்களின் சுய நலத்திற்காகப் பயன்படுத்தாமல், உலக மக்களின் பசியையும் வறுமையையும் போக்குவதற்கே பயன்படுத்தினர் என்பது இவர்களது பொதுவான குணமாகும்.
அத்தியாயம் 7: இறுதிச் சந்திப்பும், இரத்த பந்தங்களின் கண்ணீரும், உண்மை வெளிப்படுதலும்
விதியின் ஆட்டம் ஒருவழியாக முடிவுக்கு வரும்போது, இருவருமே தங்களை வஞ்சித்த, தங்களைக் கைவிட்ட தங்களின் சொந்தச் சகோதரர்களை மீண்டும் சந்திக்கும் உணர்ச்சிப் பூர்வமான காட்சிகள் அரங்கேறுகின்றன.
யூசுப் நபியின் சகோதரர்கள் மண்டி போடுதல்
கானான் தேசத்தில் பஞ்சம் தலைவிரித்தாடியதால், யூசுப் நபியைப் பாழும் கிணற்றில் தள்ளிவிட்ட அதே பத்து அண்ணன்மார்களும் தானியம் கேட்டு எகிப்து தேசத்திற்கு வருகிறார்கள். அவர்கள் எகிப்தின் உணவுத் துறை அரசராக இருக்கும் யூசுப் நபியின் முன்னால் வந்து, பசியோடு கையேந்தி, மண்டி போட்டு நிற்கிறார்கள்.
யூசுப் நபிக்கு வந்திருப்பது தன் அண்ணன்மார்கள் என்று தெரிந்து விடுகிறது. ஆனால், எகிப்திய அரச உடையில், கம்பீரமாக சிம்மாசனத்தில் அமர்ந்திருக்கும் இந்த அரசன், தாங்கள் கிணற்றில் தள்ளிய தம்பி யூசுப் தான் என்று அந்த அண்ணன்மார்களால் அடையாளம் காண முடியவில்லை.
யூசுப் நபி அவர்களைத் துன்புறுத்தாமல், அவர்களுக்குத் தேவையான தானியங்களை வாரி வழங்குகிறார். மேலும், அவர்களைச் சோதித்து உண்மையை உணர்த்துவதற்காக, அவர்களது இரண்டாவது தாயின் மகனான தன் தம்பி பெஞ்சமினை (Benjamin) தன்னிடம் அழைத்து வரச் செய்கிறார்.
இறுதியில், "நான்தான் நீங்கள் கிணற்றில் தள்ளிய உங்கள் தம்பி யூசுப்!" என்று தன் உண்மையான அடையாளத்தை வெளிப்படுத்தும்போது, அந்த அண்ணன்மார்கள் அதிர்ச்சியிலும் குற்ற உணர்ச்சியிலும் அழுது, அவரது கால்களில் விழுந்து மன்னிப்புக் கேட்கிறார்கள். யூசுப் நபியும் அவர்களை மன்னித்து நெஞ்சார அணைத்துக் கொள்கிறார்.
மங்கலான பார்வைகளைக் கொண்டிருந்த தன் தந்தை யாகூப் நபிக்குத் தன் சட்டையை அனுப்பி வைக்கிறார். அந்தச் சட்டையின் வாசனையை நுகர்ந்த மாத்திரத்திலேயே தந்தைக்குப் பார்வை மீண்டும் கிடைக்கிறது. ஒட்டுமொத்தக் குடும்பமும் எகிப்தில் ஒன்று சேர்கிறது.
பாண்டவர்களின் கண்ணீரும் கர்ணனின் உண்மையும்
மகாபாரதத்தில், இந்தச் சந்திப்பு போர்க்களத்தின் இறுதி நாளில் மிகக் கொடூரமாக நிகழ்கிறது. கர்ணன் அர்ஜுனனால் வஞ்சகமாகக் கொல்லப்பட்டு, குருதி வெள்ளத்தில் கிடக்கிறான். அப்போது குந்தி தேவி ஓடிவந்து, அவனது உடலைத் தன் மடியில் கிடத்தி, "மகனே!" என்று கதறி அழுகிறாள்.
அப்போதுதான், அங்கிருந்த தர்மன், அர்ஜுனன் உள்ளிட்ட பாண்டவ சகோதரர்களுக்கு அதிர்ச்சியூட்டும் அந்த உண்மை தெரிய வருகிறது: "தாங்கள் இத்தனை காலம் எதிரியாக நினைத்துக் போரிட்டுக் கொன்றது, தங்களின் சொந்த மூத்த அண்ணனைத்தான்!" என்ற உண்மை வெளிப்படுகிறது.
பாண்டவர்கள் அனைவரும் குற்ற உணர்ச்சியிலும் வேதனையிலும் கதறி அழுகிறார்கள். அர்ஜுனன் தன் அண்ணனைக் கொன்றுவிட்டோமே என்று கைகூப்பி கண்ணீர் வடிக்கிறான்.
முடிவற்ற ஒற்றுமையின் தத்துவம்
- யூசுப் நபியின் கதையில், அண்ணன்மார்களுக்குத் தம்பியைத் தெரியாது; ஆனால், தம்பிக்கு அண்ணன்மார்களைத் தெரியும் [அரசனான பின்பு].
- கர்ணனின் கதையில், தம்பிகளுக்கு அண்ணனைத் தெரியாது; ஆனால், கர்ணனுக்குப் பாண்டவர்கள் தன் தம்பிகள் என்பது முன்பே தெரியும் [குந்தி மூலம்].
இரு கதைகளிலுமே, "சொந்த இரத்த பந்தங்கள் யார் என்று தெரியாமல் எதிரியாக நடத்தும் வஞ்சகமும், உண்மை தெரியவரும்போது ஏற்படும் மகா குற்ற உணர்ச்சியின் கண்ணீரும்" கதையின் உச்சக்கட்ட காட்சியாக (Climax) அமைகிறது.
அத்தியாயம் 8: குர்ஆனின் 'அஹ்ஸனுல் கஸஸ்' (மிக அழகிய கதை) மற்றும் மகாபாரதத்தின் தத்துவம்
இஸ்லாமிய வேதமான குர்ஆனின் 12-வது அத்தியாயமாக அமைந்திருப்பது 'சூரா யூசுப்'. இந்த அத்தியாயத்தின் தொடக்கத்திலேயே, இறைவன் இந்த வரலாற்றை 'அஹ்ஸனுல் கஸஸ்' அதாவது "வரலாறுகளிலேயே மிக அழகிய வரலாறு/கதை" என்று வர்ணிக்கிறான். மனித வாழ்வில் ஏற்படும் அத்தனை உணர்ச்சிகளையும், சோதனைகளையும், இறை நம்பிக்கையையும் இந்த ஒரே அத்தியாயம் போதிக்கிறது.
முஹம்மது நபிகள் நாயகம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களுக்கு இந்த குர்ஆன் அருளப்பட்டபோது, முந்தைய தீர்க்கதரிசிகளின் உண்மையான வரலாறுகளை உலகிற்கு மீட்டெடுத்துக் கூறுவதே அதன் நோக்கமாக இருந்தது. மனிதர்கள் தங்களின் கற்பனைத் திறத்தால் காலப்போக்கில் கதைகளை மாற்றி அமைத்திருக்கலாம்; ஆனால், குர்ஆன் அதன் தூய்மையான வடிவத்தை அப்படியே பதிவு செய்துள்ளது.
மகாபாரதமும் பாரதப் பண்பாட்டில் ஒரு தர்மநெறி நூலாகவே பார்க்கப்படுகிறது. கர்ணனின் பாத்திரம் நமக்கு உணர்த்துவது என்னவென்றால், விதி ஒருவனை எவ்வளவுதான் சோதித்தாலும், பிறப்பால் இகழ்ந்தாலும், தன் இறுதி மூச்சு வரை அவன் தன் தர்மத்தையும், நட்பையும், கொடைத் தன்மையையும் கைவிடக் கூடாது என்பதுதான்.
முடிவுரை: காலத்தின் கண்ணாடியில் இரு பிம்பங்கள்
முழுமையாக ஆராய்ந்து பார்க்கும்போது, பின்வரும் கூறுகள் இவ்விரு வரலாறுகளையும் ஒன்றிணைக்கும் சங்கிலியாகத் திகழ்கின்றன:
ஒப்பீட்டுக் கூறுகள் மகாபாரத கர்ணன் குர்ஆனின் யூசுப் நபி
ஆரம்பக் கைவிடல் தாயால் ஆற்றில் பேழையில் விடப்படுகிறார். அண்ணன்மார்களால் பாழும் கிணற்றில் தள்ளப்படுகிறார்.
வளர்ப்பு தேரோட்டி அதிரதனின் இல்லத்தில் எளிய வளர்ப்பு. அதிகாரி போத்திபாரின் இல்லத்தில் அடிமை வளர்ப்பு.
சகோதரத் துரோகம் அர்ஜுனன் மற்றும் பாண்டவர்களின் தீராத பகை. பத்து அண்ணன்மார்களின் கொலை முயற்சி சதி.
ஆடை/கற்புச் சம்பவம் பானுமதியின் முத்து மாலை அறுந்து மூவர் அதிர்ச்சி. ஜுலைகாவால் சட்டை கிழிக்கப்பட்டு மூவர் அதிர்ச்சி.
உயரிய பதவி துரியோதனனால் 'அங்க தேசத்து' அரசனாக்கப்படுகிறார். பார்வோனால் 'எகிப்து தேசத்து' நிதியமைச்சராக்கப்படுகிறார்.
வாழ்வியல் அறம் கவச குண்டலங்களையும் வாரி வழங்கிய கொடை வள்ளல். பஞ்ச காலத்தில் பசிப்பிணி போக்கிய கொடை வள்ளல்.
உண்மை வெளிப்பாடு மரணப் படுக்கையில் அண்ணன் என்ற உண்மை தம்பிகளுக்குத் தெரிகிறது. சிம்மாசனத்தில் தம்பி என்ற உண்மை அண்ணன்களுக்குத் தெரிகிறது.
இந்த அத்தனை ஆச்சரியமூட்டும் ஒற்றுமைகளும் தற்செயலாக நிகழ்ந்தவை என்று கடந்துவிட முடியாது. மனித குலத்தின் கூட்டு மனசாட்சி (Collective Consciousness), வெவ்வேறு காலகட்டங்களில் வாழ்ந்த உன்னத மனிதர்களின் வரலாறுகளைத் தங்களின் காவியங்களின் வழியே கடத்தி வந்துள்ளன.
நாமறிந்த கர்ணனும், உலகமறிந்த யூசுப் நபியும் காலத்தின் வெவ்வேறு கண்ணாடிகளில் பிரதிபலிக்கும் ஒரே ஒரு உன்னத, தூய்மையான சரித்திர நாயகனின் இரு வேறு பிம்பங்களே ஆகும். இத்தகைய ஒப்பீடுகள் மனிதர்களிடையே உள்ள மத, பண்பாட்டு எல்லைகளைக் கடந்து, மானுட அறமே எல்லாவற்றிற்கும் மேலானது என்ற உன்னத உண்மையை உலகிற்கு உரக்கச் சொல்கிறது.
கருத்துகள்